บทเรียนพระคัมภีร์ 

โดย Webmaster ของ www.christiancmu.com

เรื่อง ธรรมบัญญัติ

1) ประเภทของธรรมบัญญัติ
• เราสามารถแบ่งพระคัมภีร์เดิมออกได้เป็น 3 ด้านคือ พิธีกรรม(พิธีกรรมต่างๆ เพื่อเล็งถึงการไถ่บาปของพระเยซูที่กำลังจะมาถึง) กฎเกณฑ์หรือกฎหมาย(กฎเกณฑ์ต่างๆ ของพระเจ้าที่ทรงประทานให้เพื่อการปกครองของอิสราเอล) และศีลธรรม(กฎเกณฑ์ทางศีลธรรมเพื่อการครอบครองจักรวาล ซึ่งมวลมนุษย์จะนำไปประยุกต์ใช้)

(1) ธรรมบัญญัติทางด้านพิธีกรรม นั้นเกี่ยวกับพิธีถวายบูชา และพิธีกรรมต่างๆ ซึ่งเป็นภาพสะท้อนให้เห็นถึงรูปแบบของพระผู้ไถ่ที่จะเสด็จมา(ฮบ.7-10) มีขิอความในพระคัมภีร์หลายตอนที่ยืนยันว่าชาวอิสราเอลเห็นว่าพิธีดังกล่าวมีความหมายที่สำคัญต่อฝ่ายจิตวิญญาณในขณะที่พวกเขาประกอบพิธีต่างๆ อยู่นั้น(ลนต.20:25-26, สดด.26:6; 51:7,16-17; อสย.1:16) พระคัมภีร์ใหม่หลายๆ ตอน ได้แยกแยะธรรมบัญญัติทางด้านพิธีกรรมและชี้ให้เห็นว่าสำเร็จแล้วในพระเยซูคริสต์(ตัวอย่างเช่น มก.7:19; อฟ.2:14-15; ฮบ.7:26-28; 9:9-11; 10:1,9)

(2) ธรรมบัญญัติทางด้านกฎเกณฑ์หรือกฎหมาย เป็นธรรมบัญญัติที่ทรงประทานให้เพื่อการปกครองประเทศ แม้ว่ารัฐบาลของคนต่างชาติจะนำเอาหลักเกณฑ์เหล่านี้ไปพัฒนาเป็นกฎหมายของตนเองขึ้น แต่ดูเหมือนว่ากฎหมายต่างๆ เหล่านี้จะมีจุดมุ่งหมายเพื่อการปกครองคนยิว และบรรดาผู้เชี่อที่อาศัยอยู่ในต่างประเทศก็ได้รับคำสั่งให้เชื่อฟังกฎหมายบ้านเมืองที่ตนเองอาศัยอยู่นั้น

(3) ธรรมบัญญัติทางด้านศีลธรรม เป็นการสะท้อนถึงพระลักษณะทางศีลธรรมและความสมบูรณ์ของพระเจ้า เนื่องจากพระลักษณะทางศีลธรรมของพระเจ้านั้นไม่เปลี่ยนแปลง ธรรมบัญญัติทางด้านนี้จึงไม่เปลี่ยนแปลงและสามารถนำมาประยุกต์ใช้ได้กับผู้เชื่อในทุกวันนี้เช่นเดียวกับผู้เชื่อในสมัยพระคัมภีร์เดิม แม้ว่าคริสเตียนจะตายจากอำนาจของธรรมบัญญัติแล้วก็ตาม(รม.8:1-3) แต่คริสเตียนก็ยังคงต้องเชื่อฟังธรรมบัญญัติเพราะว่าธรรมบัญญัติเป็นแนวทางเพื่อการดำเนินชีวิตกับพระเจ้า(รม.3:31; 6; 1คร.5; 6:9-20)

2) จุดประสงค์ของธรรมบัญญัติ
(1) มีพระคัมภีร์หลายตอนที่พูดถึงจุดประสงค์ของธรรมบัญญัติ พระธรรมกาลาเทีย 3:19 สอนว่าธรรมบัญญัติมีไว้เพื่อ “บาปจะปรากฏเป็นการละเมิด” ดังนั้น จุดประสงค์ประการแรกของธรรมบัญญัติก็คือ ทำให้มนุษยชาติรู้ถึงความแตกต่างกันระหว่างความดีและความชั่ว และระหว่างความถูกต้องและความผิด

(2) จุดประสงค์ประการที่สอง พบได้ใน 1ทิโมธี 1:8-11 ซึ่งสอนว่าธรรมบัญญัตินั้นดีถ้าคนนั้นใช้อย่างถูกต้อง จากบริบทของพระคัมภีร์ตอนนี้แสดงให้เห็นว่า “คนที่รู้ธรรมบัญญัติจะใช้ธรรมบัญญัติ” เพื่อป้องกันการทำผิด นั่นคือธรรมบัญญัติจะทำให้เรารู้ว่าการกระทำบางอย่างขัดต่อศีลธรรม ดังนั้นธรรมบัญญัติจึงช่วยลดการทำผิด

(3) จุดประสงค์ประการที่สามของธรรมบัญญัติคือ ทำหน้าที่ควบคุมเราแต่ละคนไว้เพื่อพระคริสต์(กท.3:22-24) ธรรมบัญญัติจะสำแดงว่าความหวังเดียวที่จะได้รับความชอบธรรมก็คือโดยทางพระคริสต์

(4) จุดประสงค์ประการที่สี่ของธรรมบัญญัติคือ เป็นแนวทางสำหรับการดำเนินชีวิตที่ถูกต้อง การประทานพระบัญญัตินั้นเกิดขึ้นทันทีหลังจากที่อิสราเอลถวายตัวว่าจะสัตย์ซื่อต่อพระเจ้าเที่ยงแท้องค์เดียว ธรรมบัญญัติเป็นแนวทางที่จะสำแดงให้เห็นว่าอิสราเอลจะคงไว้ซึ่งความสัตย์ซื่อต่อพระเจ้าได้อย่างไร ในขณะที่รอบข้างเต็มไปด้วยความชั่วร้ายต่างๆ

3) ผู้เชื่อในพระคัมภีร์ใหม่ไม่ได้ “อยู่ใต้ธรรมบัญญัติ” ในสามด้านคือ
(1) ไม่ได้อยู่ใต้ธรรมบัญญัติทางด้านพิธีกรรมเพราะว่าพิธีกรรมเหล่านี้สำเร็จแล้วในพระคริสต์

(2) ไม่ได้อยู่ใต้ธรรมบัญญัติทางด้านกฎเกณฑ์และกฎหมายของชาวยิว เพราะว่ากฎเกณฑ์และกฎหมายเหล่านี้ไม่ได้มีไว้เพื่อเขา และ

(3) ไม่ได้อยู่ภายใต้คำแช่งสาปของธรรมบัญญัติเพราะว่าการสิ้นพระชนม์เพื่อไถ่บาปของพระคริสต์นั้นทำให้เขาเป็นอิสระแล้ว