บทเรียนพระคัมภีร์
เรื่อง การหลงหาย (Personal Apostasy)
โดย Webmaster ของ www.christiancmu.com

- ฮบ.3:12 "ดูก่อน  ท่านพี่น้องทั้งหลาย จงระวังให้ดี เพื่อจะไม่มีผู้หนึ่งผู้ใดในพวกท่านมีใจชั่วและไม่เชื่อ คือใจซึ่งพาท่านหลงไปจากพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์"
- การหลงหายหรือการเลิกศรัทธา(Apostasy) มาจากภ.กรีกว่า apostasia ปรากฏ 2 ครั้งในพระคัมภีร์ใหม่เป็นคำนามใน กจ.21:21, 2ธส.2:3 และ 1 ครั้งเป็นคำกริยาใน ฮบ.13:2 (Gk aphistemi แปลเป็น ภ.อังกฤษว่า "turn away" และ "หลงไป" ใน ภ.ไทย ฉบับ 1971)
- รากศัพท์จาก ภ.กรีก ให้ความหมายว่า ตกลงมาจาก การละทิ้ง การกบฏ การทอดทิ้ง การถอนคืน หรือ หันออกไปจากสิ่งที่ตนเองเคยหันเข้าหา

(1) การหลงหายหมายถึง การที่คนหนึ่งคนใดได้ขาดออกจากความสัมพันธ์แห่งการช่วยกู้กับพระคริสต์หรือการถอนตัวจากการเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับพระคริสต์และจากความเชื่อแท้ในพระองค์

- ด้วยเหตุนี้ การหลงหายจึงเกิดขึ้นเฉพาะกับคนที่มีประสบการณ์แห่งความรอด การบังเกิดใหม่ การสร้างใหม่ผ่านทางพระวิญญาณบริสุทธิ์เท่านั้น(ลก.8:13, ฮบ.6:4-5)
- การหลงหายนี้ จึงไม่ได้เป็นแค่เพียงการปฏิเสธหลักคำสอนของคนที่ยังไม่ได้รับความรอดที่มาคริสตจักรเท่านั้น
- อาจกล่าวได้ว่าการหลงหาย มีองค์ประกอบ 2 ด้านที่แยกออกจากกัน ดังนี้

ก) การหลงหายด้านศาสนศาสตร์(theological apostasy) นั่นคือการปฏิเสธคำสอนทั้งหมดหรือบางส่วนของคำสอนดั้งเดิมของพระคริสต์และอัครทูตสมัยแรก (1ทธ.4:1, 2ทธ.4:3)
ข) การหลงหายด้านศีลธรรม(moral apostasy) นั่นคือ ผู้ที่เคยเป็นผู้เชื่อได้หยุดที่จะอยู่ในพระคริสต์และกลับไปเป็นทาสของบาปและของสิ่งที่ไร้ศีลธรรมอีกครั้ง(อสย.29:13, มธ.23:25-28, รม.6:15-23, รม.8:6-13)

(2) พระคัมภีร์ได้ให้คำเตือนที่เร่งด่วนเกี่ยวกับการหลงหาย ซึ่งทั้งเตือนเราให้ตระหนักถึงอันตรายของการละทิ้งการเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับพระคริสต์และกระตุ้นเราให้ยืนหยัดในความเชื่อและการเชื่อฟังพระเจ้า

- จุดประสงค์ของพระเจ้าในคำเตือนต่างๆ ในเรื่องนี้จะต้องไม่ถูกทำให้เบาลง โดยคำกล่าวในทำนองที่ว่า "คำเตือนก็เป็นเรื่องจริงนะ แต่โอกาสที่เชื่อแล้วจะหลงหายน่ะไม่มีหรอก" หรืออะไรในทำนองเดียวกันนี้
- ในทางตรงข้าม เราต้องมองว่า คำเตือนเหล่านี้ได้บอกเราว่าช่วงเวลาของการทดสอบจะเกิดขึ้นแน่กับชีวิตของเรา และเราต้องป้องกันตนเองด้วยความตื่นตัวหากเราอยากไปถึงความรอดระยะสุดท้าย(ดูเรื่องความรอด)
- ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างของคำเตือนบางส่วนในพระคัมภีร์ใหม่: มธ.24:4-5,11-13, ยน.15:1-6, กจ.11:21-23, 14:21-22, 1คร.15:1-2, คส.1:21-23, 1ทธ.4:1,16, 6:10-12, 2ทธ.4:2-5, ฮบ.2:1-3, 3:6-8,12-14, 6:4-6, ยก.5:19-20, 2ปต.1:8-11, 1ยน.2:23-25

(3) ตัวอย่างของการหลงหายที่เกิดขึ้นจริง สามารถพบใน อพย.32, 2พกษ.17:7-23, สดด.106, อสย.1:2-4, ยรม.2:1-9, กจ.1:25, กท.5:4, 1ทธ.1:18-20, 2ปต.1,15,20-22, ยด.4,11-13

(4) ขั้นตอนที่นำไปสู่การหลงหาย มีดังต่อไปนี้

ก) ผู้เชื่อ ล้มเหลวในการรับความจริง คำแนะนำ คำเตือน พระสัญญา และคำสอนแห่งพระวจนะของพระเจ้าด้วยความเอาจริงเอาจังสูงสุด เพราะความไม่เชื่อของเขา
- มก.1:15, ลก.8:13, ยน.5:44,47, ยน.8:46

ข) ในขณะที่โลกปัจจุบันได้ให้ความจริงแบบโลกกลายเป็นสิ่งที่สำคัญกว่าความจริงแห่งอาณาจักรของพระเจ้า ผู้เชื่อก็ได้หยุด/ลดเวลาที่เข้าไปใกล้พระเจ้าอย่างช้าๆ
- ฮบ.4:16, ฮบ.7:19,25, ฮบ.11:6

ค) โดยการหลอกลวงของบาป ผู้เชื่อได้ยอมทนต่อความบาปในชีวิตของเขามากขึ้น (1คร.6:9-10, อฟ.5:5, ฮบ.3:13)
- พวกเขาไม่ได้รักความชอบธรรมและเกลียดชังความชั่วร้ายอีกต่อไป (ฮบ.1:9)

ง) ด้วยใจที่แข็งกระด้าง(ฮบ.3:8,13) และการปฏิเสธทางของพระเจ้า(ฮบ.3:10) พวกเขาได้เพิกเฉยต่อเสียงเตือนและตำหนิซ้ำแล้วซ้ำเล่าของพระวิญญาณบริสุทธิ์ (อฟ.4:30, 1ธส.5:19-22)

ฉ) พระวิญญาณบริสุทธิ์ถูกทำให้เสียพระทัย(อฟ.4:30, ฮบ.3:7-8) และไฟของพระองค์ถูกดับ(1ธส.5:19) และพระวิหารของพระองค์ถูกละเมิด(1คร.3:16)
- ในที่สุดพระองค์ก็จะไปจากผู้(ที่เคย)เชื่อคนนั้น (วนฉ.16:20, สดด.51:11, รม.8:13, 1คร.3:16-17, ฮบ.3:14)

(5) หากกระบวนการของการหลงหายดำเนินไปโดยไม่ถูกตรวจสอบ ในที่สุดบุคคลนั้นๆ อาจจะไปถึงจุดที่ไม่สามารถเริ่มต้นใหม่ได้อีกครั้ง

ก) ผู้ที่เคยมีประสบการณ์แห่งความรอดกับพระคริสต์แต่ทำให้ใจตนเองแข็งกระด้างต่อพระวิญญาณบริสุทธิ์อย่างตั้งใจและอย่างต่อเนื่อง(ฮบ.3:7-19) ทำบาปต่อไปอย่างจงใจ(ฮบ.10:26) และปฏิเสธที่จะกลับใจและกลับมาหาพระเจ้า อาจจะไปถึงจุดที่ไม่สามารถหันกลับ เป็นจุดที่การกลับใจใหม่และความรอดไม่สามารถเกิดขึ้นได้
- ฮบ.6:4-6, ฉธบ.29:18-21, 1ซมอ.2:25, สภษ.29:1, ซาตานก็ไปถึงจุดนี้ สำหรับมันจึงไม่มีการกลับใจได้อีก
- พระคัมภีร์กล่าวว่า มีจุดสิ้นสุดของความอดกลั้นพระทัยของพระเจ้า (1ซมอ.3:11-14, มธ.12:31-32, 2ธส.2:9-11, ฮบ.10:26-29,31, 1ยน.5:16)

ข) จุดที่ไม่สามารถหันกลับหรือไม่สามารถเริ่มต้นใหม่ได้อีกครั้งอยู่ที่ไหน ไม่สามารถบอกได้
- ดังนั้น เครื่องป้องกันเดียวจากอันตรายของ "การหลงหายอย่างสิ้นเชิง" นั้นพบในคำเตือนที่ว่า "วันนี้ถ้าท่านทั้งหลายฟังพระสุรเสียงของพระองค์ อย่าให้จิตใจของท่านดื้อรั้น" (ฮบ.3:7-8,15, 4:7)

(6) สิ่งที่ต้องเน้นย้ำก็คือ แม้การหลงหายนั้นอันตรายสำหรับทุกคนที่หันเหไปจากความเชื่อ(ฮบ.2:1-3) และหลงไปจากพระเจ้า(ฮบ.6:6) แต่สิ่งนี้จะไม่สามารถเกิดขึ้นได้หากผู้เชื่อไม่ทำบาปอย่างตั้งใจและต่อเนื่องโดยไม่สนใจคำเตือนของพระวิญญาณบริสุทธิ์(มธ.12:31)

(7) คนเหล่านั้นที่แยกตัวออกจากพระเจ้าอย่างสมบูรณ์ด้วยใจที่ไม่เชื่อฟัง(ฮบ.3:12) อาจจะคิดว่าตนเองยังเป็นคริสเตียนอยู่ แต่ความเพิกเฉยของพวกเขาต่อข้อเรียกร้องของพระคริสต์และพระวิญญาณบริสุทธิ์ รวมไปถึงคำเตือนของพระคัมภีร์ ได้ชี้ไปในทางที่ตรงกันข้าม

- เพราะความเป็นไปได้ที่จะมีคนหลอกลวงตนเองนี่เอง เปาโลจึงได้กระตุ้นให้ทุกคนที่คิดว่าได้รับความรอดแล้วให้ "พิจารณาดูตัวของท่านว่าท่านตั้งอยู่ในความเชื่อหรือไม่ จงชันสูตรตัวของท่านเองเถิด" (2คร.3:15)

(8) คนเหล่านั้นที่หันกลับมาสนใจสภาพฝ่ายวิญญาณของตนเองและกลับใจใหม่หันกลับมาหาพระเจ้า มีหลักฐานชัดเจนในพระคัมภีร์ว่าพวกเขาจะไม่พบกับ "การหลงหายที่ไม่อาจอภัย" อย่างแน่นอน

- พระคัมภีร์ย้ำว่าพระเจ้าไม่มีพระประสงค์ที่จะให้ใครพินาศ(2ปต.3:9, อสย.1:18-19, 55:6-7) และประกาศว่าพระองค์จะรับทุกคนที่เคยอยู่ใต้พระคุณแห่งการช่วยกู้ที่หลงไปกลับมา ถ้าเขากลับใจใหม่มาหาพระองค์อย่างแท้จริง
- เปรียบเทียบ 1คร.5:1-5 กับ 2คร.2:5-11, ดู ลก.15:11-24, รม.11:20-23, ยก.5:19-20, วว.3:14-20, และตัวอย่างของเปโตร มธ.16:16, 26:74-75, ยน.21:15-22)