ว้าว ตื่นเต้นจัง เราจะได้แบ่งปันพระพรผ่านเว็บแล้ว กรี๊กๆ กรี๊วววว 5+5+

เอาล่ะเรามาเริ่มกันเลยดีกว่า

เรื่องมันเกิดเมื่อซักประมาณ 1000ปีที่แล้ว ..... ม่ายช่ายค่ะพี่น้อง เมื่อช่วงสอบไฟนอลเทอม 1/2552 ที่ผ่านมาของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ของเรา นี่เองค่ะ

เรื่องมีอยู่ว่านะคะ ดิฉันเนี่ย เป็นคนที่มีนิสัยประหลาดอยู่อย่างนึงค่ะ คือ ถ้างานกลุ่มไม่เสร็จ งานเดี่ยวก็ไม่แตะค่ะ มันค่อนข้างจะดูเป็นนางงามไปหน่อยที่อุทิศตัวเพื่อส่วนรวมใช่มั้ยคะ แต่นั่นคือเรื่องจริงค่ะ แล้วเรื่องจริงนั้นก็ทำให้ดิฉันเดือดร้อน ในเมื่องานกลุ่มรายวิชาหนึ่งนั้นจะต้องpresent กลุ่มดิฉันเป็นกลุ่มสุดท้ายของsection สารพัดสิ่งที่เพื่อนกลุ่มอื่นทำ ไม่ว่าจะพลาดหรือจะดี กลุ่มดิฉันก็ได้เห็นได้รับรู้มาทั้งหมด แล้วเกิดอะไรขึ้นน่ะหรือคะ ก็ความกดดันน่ะสิคะ ถาโถมประโคมเข้ามาที่นักศึกษา 8 คน ที่ต้องpresent เป็นกลุ่มสุดท้าย โอ้วหม่ายยยก๊อด ทุกอย่างต้องออกมาเป๊ะ perfectที่สุดค่ะ พลาดมิได้แม้แต่น้อย ด้วยเหตุดังนี้ ดิฉันจึงทุ่มเทให้งานนี้เต็มที่ค่ะ เพราะเก็บคะแนนเยอะมาก ทุ่มเทมากเสียจนหนังสือหนังหารายวิชาอื่นก็ไม่ได้อ่าน ส่วนงานเดี่ียวของอีกรายวิชานั้นก็ไม่ได้แตะ โอ๊วว

แล้วช่วงภัยพิบัติแห่งชีวิตของดิฉันนั้นก็มาถึงเมื่อได้present แล้วผ่านไปได้ด้วยดี -ขอบพระคุณพระเจ้าค่ะ- เพราะว่าเมื่อpresentเสร็จแล้ว แต่งานมันยังไม่จบเพียงเท่านั้นค่ะ ต้องทำรูปเล่มส่งอีก แล้วให้ส่ง 1 สัปดาห์หลังpresent ซึ่งมันเป็นช่วงคาบเกี่ยวกับสัปดาห์แห่งการสอบพอดี โธ่ ชีวีนี้แทบหาไม่ T_T ดิฉันในบทบาทหัวหน้ากลุ่มก็แบ่งงานให้เพื่อนๆทำ แล้วก็หันมาทำงานเดี่ยวของตัวเองบ้าง แล้วก็.... สิ่งใดที่ทำเมื่อยามรีบ หาได้ผลดีเลิศอันใดไม่ ง้า งานเดี่ยวของดิฉันนั้น เรียกได้ว่าปั่นไม่คิดชีวิต แต่ก็ขอบคุณพระเจ้าในหลายสิ่งหลายอย่างที่พระองค์ทรงช่วย ในรายละเอียดปลีกย่อยที่ถ้าไม่มีพระเจ้าล่ะก็ งานก็ไม่เสร็จอย่างแน่นอนค่ะ 

เมื่องานกลุ่มของดิฉันเสร็จเรียบร้อย ลอยลั้นลาเข้าไปวางแหมะอย่บนโต๊ะอาจารย์แล้ว งานเดี่ยวของดิฉันก็ดูจะมีประสิทธิภาพขึ้นมากทีเดียว แต่ถึงกระนั้น มั้นนนก็ยังไม่ทันอยู่ดี ดิฉันจำวันเวลาได้แม่นยำมาก วันที่ดิฉันต้องส่งงานนั้นเดี่ยวนั้นเป็นวันที่ 1 ตุลาคม 2009 ค่ะ แล้ววันนั้นงานก็ยังไม่เสร็จ แล้ววันนั้นก็มีสอบ 2 รายวิชาติดกัน 12.00 น.-15.00 น. กับ 15.30-18.30 น. แล้ววันนั้นดิฉันก็เหลือเงินอยู่ทั้งเนื้อทั้งตัวเพียง 10 บาท แล้ววันนั้นรถป๊อบของดิฉันก็มีน้ำมันเหลือน้อยเหลือเกิน โอ้วว พระเจ้า พระคุณยิ่งใหญ่ของพระเจ้าโปรดประทานลงมาเหนือชีวิตของดิฉันค่ะ

วันที่ 1 ตุลา เวลา 11.45 น. ดิฉันกำลังนั่งปั่นงานหัวฟูเป็นรังนก รอบตัวมีแต่เศษกระดาษ สติ๊กเกอร์ นั่นนู่นนี่ เต๊มมมไปหมดเลย แล้ว....เอ้กอี๊เอ้กเอ้ก!!!!! เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือของดิฉันก็ร้องลั่นขึ้น ดิฉันฉกโทรศัพท์มาจากที่ไหนซักที่ในกองกระดาษสารพันชนิดนั้น "ฮัลโหล" ดิฉันกรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์มือถือ มือไม่หยุดทำงาน ใช้หัวไหล่หนีบโทรศัพท์ค่ะเวลานั้น นึกภาพตัวเองแล้วก็ตลก 5+5+ เอาละ ต่อดีกว่า มีเสียงตอบกลับมาว่า "สอบห้องหนาย ตัวเองอยู่ไหนแล้วเนี่ย " เวลานั้นดิฉันก็ตอบกลับไป "เค้าอยู่หอ สอบห้องไหนเค้าก็จำไม่ได้แล้วเหมือนกัน จดไว้นะ แต่ตอนนี้ไม่รู้มันอยู่ส่วนไหนของห้องแล้วอะ เค้าว่าประมาณเที่ยงจะโทรหาเพื่อนๆน่ะว่าสอบที่ไหน^^"...... "กว๊ากก!!" ปลายสายลั่นเข้าให้ "ตัวเอ๊งงงงง นี่มันจะเที่ยงแล้วนะ ยังอยู่หออยู่อีก เราสอบเที่ยงนะ เที่ยงตรง!!!" อารายอะ นี่เพื่อนดิฉันพูดอะไรเนี่ย "เราสอบเที่ยงครึ่งไม่ใช่เหรอ" "เที่ยงตรงเท่านั้นแหละ เที่ยง !! " โอ๊ะโอ ท่านผู้อ่านพระพรทั้งหลายคะ เวลานั้นถ้าดิฉันมองเห็นบันทึกภาพตัวเองไว้ คงไม่มีอะไรจะเคลื่อนไหวตัวเองได้เร็วขนาดนี้แล้ว ดิฉันสปริงตัวขึ้นจากพื้น สภาพอยู่ในชุดนอน  วิ่งเข้าห้องน้ำ แล้วอาบน้ำแต่งตัว แปลงร่าง ใส่ชุดนักศึกษา ทั้งหมดนั้นใช้เวลาเพียง 3 นาทีเท่านั้นค่ะ !!! 3นาที !!!              ไม่มีเวลามาทึ่งกับspeed ตัวเองแล้วจังหวะนั้น ดิฉันรวบสรรพสิ่งที่จะประกอบตัวกันขึ้นมาเป็นชิ้นงานที่ต้องส่งวันนี้ใส่กระเป๋า แล้ววิ่งราวลูกกระสุนไปที่รถของดิฉัน เฟี้ยวววว

 และแล้ว!!... และแล้ว!!...

อ๊ากกกกกกกก!!!!!!!

ตอนนั้น

ตอนนั้น....

ไม่ใช่สิ

ตอนนี้   ..........

จะเที่ยงคืนแล้วค่ะ!!!!   ITSCจะปิดแล้วค่ะ -*-

- - ยังเล่าไม่จบเลย ไว้มาต่อคราวหน้านะคะ -*-

^0^ 5+5+

พระพรเยอะแยะมากมายเลยทีเดียว

อย่าลิมติดตามนะคะ

พระเจ้าอวยพรค่ะ ^-^