Hi everybody.

มีเรื่องราวดีๆ มาแชร์อีกเรื่องค่า ก็เป็นนักศึกษานี้้คะ ไม่พ้นเรื่องเรียนแน่นอนค่ะ 

และตัวข้าพเจ้าก็เป็นคนหนึ่งแหละที่อยากจะขอบพระคุณพระเจ้าที่พระองค์มีน้ำพระทัยอันแสนดีในชีวิตตลอดมา

Sticky Rice เป็นเด็กต่างจังหวัดเจ้าคะ ขอบพระคุณพระเจ้าที่สอบโควต้าได้มาเรียนในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่

การเรียนตอน ม.ปลาย เป็นอะไรที่รู้สึกดีมาก แต่วันนี้ต้องเข้าเรียนมหาลัยแล้ว และแน่นอนอย่างที่สุด เราจะต้องเจอกับคนที่่เขาเก่งกว่า มีความสามารถ ฉลาดกว่า ก็มีความรู้สึกที่หวั่นๆ อยู่พอสมควร

สำหรับการเรียนในเทอมแรก ปี1 ผลออกมา พระเจ้าคะน้อยที่สุดในชีวิตแล้ว อะไรอย่างนี้ ได้เพียง 2.4 ค่ะ

รู้สึกว่าไม่ได้หล่ะ เราต้องตั้งต้นใหม่ และนั้นทำให้เริ่มต้นอธิษฐานกับพระเจ้าว่าขอให้การเรียนของเราเป็น

ที่ถวายเกียรติแด่พระเจ้า ด้วยระยะเวลาที่เรายังมีโอกาสที่จะสามารถทำได้คะ อยากให้เกรดของเราอยู่ในระดับที่จะได้เกียรตินิยมสักระดับหนึ่ง นั่นคือความตั้งใจกับพระเจ้า

ในส่วนของเราก็ทำอย่างเต็มที่่ ก่อนอ่านหนังสือก็อธิษฐาน อ่านพระคัมภีร์ ขอพระเจ้าประทานปัญญา สมาธิ

ความตั้งใจ รวมทั้งการอ่านให้ตรงประเด็นที่อาจารย์จะออกสอบด้วยคะ การเรียนหลังจากนั้นมา โดยรวมไม่เคยที่จะตกลงมาเลยแม้แต่ครั้งเดียว มีแต่จะเพิ่มสูงขึ้น ดูสิ่งอัศจรรย์ที่พระเจ้าทรงกระทำซิคะ

เคล็ดลับหนึ่งที่ข้าพเจ้ากระทำอยู่เสมอและอยากแบ่งปันนั่นก็คือ หลังจากการทำข้อสอบ เวลาทำได้คนส่วนมากก็มักจะยินดี แต่พอทำไม่ได้ก็จะบ่นๆ ๆ ๆ แล้วก็บ่น ก็เลยตั้งใจอธิษฐานกับพระเจ้าก่อนเข้่าสอบคือ ไม่ว่าจะข้อสอบได้ หรือ ไม่ได้ ก็ตาม ออกมาจะต้องขอบพระคุณพระเจ้าเท่านั้นเป็นอันดับแรก ขอบคุณพระเจ้าอย่างนี้ไปตลอดทาง จนเรารู้สึกดีขึ้นคะ เราจะได้ไม่บ่น อิ อิ

จนกระทั่งการเรียนมาถึงปี 3 เทอม 2 เกรดของเรามันใกล้จะถึงเส้นชัยที่ตั้งหวังไว้แล้ว ความรู้สึกกลัวก็ยังบังเกิดในจิตใจ คือแบบว่า ถ้า ปี 4เทอม 1 เกรดที่ออกมาน้อยกว่าเกรดเฉลี่ยรวม เกรดเฉลี่ยรวมของเราจะต้องลดลง และนั้นแหละคะความตั้งใจใหม่ในเทอมที่ 2 สุดท้ายมันก็จะลดน้อยลงอย่างแน่นอน กลายเป็นความท้อใจแทน ก็ขอให้พระเจ้าช่วยเหลือ เราทำส่วนของเราเต็มที่คะ

จนกระทั่งวันเกรดออก มานั่งอยู่หน้าจอคอม เลื่อนมันลงมาอย่างช้าๆ แล้วก็ต้องร้องออกมาว่า ขอบคุณพระเจ้าดังๆ มันตื่นเต้นมากคะ มันเยอะมากมายกว่าที่เราคิด สุดเหยียดของเราคือฝีพระหัตร์พระเจ้าจริงคะ เพราะเกรดที่ออกมาคือ 3.9 แล้วเกรดเฉลี่ยรวมของเราที่ตั้งใจไว้ก็ถึงแล้ว และได้มากกว่าด้วย

พระเจ้ายิ่งใหญ่จริงๆเลยคะ สุดยอดเลยพระองค์ ขอบพระคุณที่พระเจ้าทรงนำนะคะ

ข้าพเจ้าเชื่อว่าไม่เพียงแต่ทำส่วนของตัวเองอย่างเต็มที่เท่านั้น แต่เพราะได้้มีส่วนร่วมในการปรนนิบัติรับใช้พระเจ้าด้วย

ในการร่วมกิจกรรมกับพี่น้อง การอภิบาลดูแลแกะของพระเจ้า พระองค์จึงเพิ่มเติมสิ่งดีๆ มอบให้ ให้พระองค์แล้วพระองค์จะให้กับเรามากกว่าที่เราคิดซะอีก พระองค์ไม่เคยเป็นหนี้ผู้ใดจริงๆ คะ

หนุนใจพี่น้องนะคะ เราอาจเกิดมาในบทบาทที่แตกต่างกัน แต่ว่าเราสามารถใช้สิ่งนั้นให้เป็นที่ถวายเกียรติแด่พระเจ้าได้เหมือนๆกันคะ

และอย่าลืมว่าเราทำสิ่งนั้นเพื่อใครด้วย

ฝากข้อพระคัมถีร์นะคะ

โปรแกรมค้นหาพระคัมภีร์บนอินเตอร์เน็ต

เพลงสดุดี 127:1-2  ถ้าพระเจ้ามิได้ทรงสร้างบ้านบรรดาผู้ที่สร้างก็เหนื่อยเปล่าถ้าพระเจ้ามิได้ทรงเฝ้าอยู่เหนือนครคนยามตื่นอยู่ก็เหนื่อยเปล่า เป็นการเหนื่อยเปล่าที่ท่านลุกขึ้นแต่เช้ามืดนอนดึกและกระหืดกระหอบกินอาหารเพราะพระองค์ประทานแก่ผู้ที่รักของพระองค์ให้หลับสบาย

พระเจ้าอวยพรทุกท่านคะ