เชื่อพระเจ้ามา4ปีแล้วค่ะ  ตอนแรกก็ร้อนรนพอนานไปรู้สึกเริ่มเอื่อยรู้สึกอธิษฐานแล้วพระเจ้าไม่ค่อยตอบขอบคุณพระเจ้าที่พระเจ้าก็ให้เรารู้ว่าเพราะอะไร  เราก็ได้เรียนรู้การอธิษฐานให้สัมฤทธิ์ผล  มีครั้งหนึ่งที่เราว่าไม่ว่าเราจะทำอะไรดูเหมือนแบบมันไม่ดีขึ้น โดยเฉพาะเรื่องการเรียนและการเงินหามาได้เท่าไหร่เหมือนเก็บไม่ได้เลย  วางแผนอะไรก็ไม่ตรงตามเป้าแล้วก็คิดในใจว่าทำไมล่ะพระเจ้าสิบลดหนูก็ถวายนะทุกอย่างก็พระเจ้ารับรองไม่ใช่เหรอ  ทำไมล่ะพระเจ้าทำไมยิ่งทำยิ่งไม่ดี ทำไม ทำไม พระเจ้าเอาทุกอย่างจากหนูไปหมดทำไมพระเจ้าต้องเอาไปด้วยแต่ก็ขอบคุณพระเจ้า  หลังจากนั้น2-3วันเราก็อยู่อย่างเนือยๆในขณะที่ขับรถกลับบ้าน เรารู้สึกอยากอธิษฐานมากก็เริ่มอธิษฐานแค่แป๊บเดียวพระเจ้าก็เข้ามาสอนเราบอกกับเราว่า 

"ทำไมเราถึงพูดว่าสิ่งนั้นสิ่งนี้เป็นของเรา ทั้งที่พระเจ้าสร้างทุกอย่าง ชีวิตเราเป็นของพระเจ้าทุกสถานการณ์พระเจ้าทรงควบคุมอยู่ หน้าที่ของเรามีอย่างเดียวคือ อยู่เพื่อพระเจ้า" แค่นั้นแหละเกิดอารมณ์กลับใจน้ำตาไหลเลย  แล้วก็สำนึกได้ว่าใช่ทุกอย่างเป็นของพระเจ้าแม้กระทั่งชีวิตก็ไม่ใช่ของเรา  เราก็ขอบคุณพระเจ้าที่รู้ว่าพระเจ้ารักเราขนาดไหนแม้เราไม่เข้าหาพระเจ้าพระเจ้าก็พยายามเข้าหาเราปลอบประโลมใจเรา  ขอบคุณพระเจ้าที่ทำให้เรามั่นใจในความรักมากขึ้น  ขอบคุณพระเจ้ามากๆค่ะ