เด็กน้อยผู้นี้ตกใจมาก จึงหันซ้ายแลขวา เมื่อไม่เห็นใคร ก็รีบเอาซากไก่ไปฝังดิน เย็นวันนั้น หลังอาหารเย็น ผู้เป็นพี่สาวเข้ามาหาน้องชายที่กำลังจะออกไปวิ่งเล่นว่า …”ไปล้างจาน!” เด็กชายผู้น้องหันขวับกลับมา ส่ายศีรษะ พลางกล่าวว่า “พี่ต่างหากที่ต้องล้างจาน ก็ปกติพี่ช่วยคุณยายล้างทุกวันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?”
“ไก่อยู่ไหน?” พี่สาวขู่เสียงเข้ม “พี่พูดอะไร?” เด็กชายถามเสียงแข็ง
“พี่ถามว่าไก่อยู่ไหน? …พี่เห็นเหตุการณ์หมดแล้ว และรู้ด้วยว่า ไก่ฝังอยู่ที่ไหน? …จะให้บอกคุณยายดีไหม?” พี่สาวสำทับ
“อย่า! อย่านะพี่ เดี๋ยวคุณยายตีผมตายแน่ ๆ!   เพราะคุณยายรักไก่ตัวนั้นมาก!”
“ถ้าอย่างนั้น ไปล้างจาน!” พี่สาวสั่ง
“ก็ได้… แต่อย่าบอกคุณยายนะ!” ผู้เป็นน้องตอบรับคอตก เสียงละห้อย และแล้วเหตุการณ์เช่นเดียวกันนี้ก็ปรากฏขึ้นวันแล้ววันเล่าจนผู้เป็นน้องรู้สึกขมขื่นมาก!  จนในที่สุด เมื่อรู้สึกทนไม่ไหวแล้ว ผู้เป็นน้องชายจึงตัดสินใจว่า เป็นตายอย่างไรก็จะต้องไปสารภาพความผิดนั้นต่อคุณยายดีกว่า