Unseen 

เรื่อง ความหมายแท้จริงของ "Bible" 

ที่มา บทที่ 1 ของหนังสือ Introduction to the Bible โดย John H. Hayes, Trinity University 

แปลโดย Webmaster www.christiancmu.com 

     พระคัมภีร์มีอิทธิพลต่อชีวิตของเราทุกด้าน โดยเฉพาะยุคปัจจุบันที่เราได้รับอิทธิพลจากโลกตะวันตก ไม่ว่าจะเป็นด้านกฎหมาย วรรณคดี ศิลปะ ดนตรี สถาปัตยกรรม และศาสนา ซึ่งเป็นที่ประจักษ์ว่าพระคัมภีร์เป็นหนังสือที่ขายดีที่สุดตลอดกาลและถูกแปลเป็นภาษาต่างๆ มากกว่าหนึ่งพันภาษา

ความหมายของคำว่า “Bible”

     คำว่า “Bible” มาจากภาษากรีกว่า biblia ซึ่งหมายถึง หนังสือ ให้ความหมายโดยทั่วไปถึงชุดของหนังสือศักดิ์สิทธิ์ทางศาสนาที่มีสิทธิอำนาจ แต่อย่างไรก็ตามคำว่า Bible ในทางปฏิบัติไม่ได้หมายถึงชุดหนังสือชุดเดียวกันเสมอไป

     เมื่อชาวยิวกล่าวถึง “Bible” พวกเขาหมายถึงหนังสือภาษาฮีบรูโบราณและภาษาอารเมคซึ่งคริสเตียนเรียกว่า “พันธสัญญาเดิม (Old Testament)”    หนังสือ Bible ของชาวฮีบรูนั้นแบ่งเป็น 3 หมวด มี 24 เล่มย่อยเรียกว่า Tanak ซึ่งเป็นคำที่ประกอบขึ้นจากตัวอักษรตัวแรกของชื่อของแต่ละหมวดซึ่งได้แก่: torah (“กฎหมาย” หรือ “คำสั่ง”), neviim (“ผู้เผยพระวจนะ”) และ kethuvim (“ข้อเขียน”);    ส่วนคริสเตียนนั้นใช้คำว่า “Bible” ในการอ้างถึงชุดของหนังสือที่ทีจำนวนมากกว่านั้น ซึ่งประกอบด้วยหนังสือ 24 เล่มของชาวฮีบรู(โดยการนำมาแบ่งจำนวนเล่มใหม่ ได้ 39 เล่มและเรียกว่า “พันธสัญญาเดิม”) และหนังสือ 27 เล่มของคริสเตียนสมัยแรกที่เรียกว่า “พันธสัญญาใหม่(New Testament)”   คำว่า “testament” หมายถึง “covenant” หรือ “agreement” (ข้อตกลง) ซึ่งอ้างถึงแนวความคิดเรื่อง “ข้อตกลง” ในพระคัมภีร์ระหว่างพระเจ้าและมนุษย์

     นอกจากนั้น คริสเตียนจำนวนมาก ทั้งโรมันคาธอลิก ออร์ธอด็อกซ์คาธอลิกตะวันออก(Eastern Orthodox Catholics) และโปรเตสแตนท์บางส่วน ได้นำพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิมไปรวมกับหนังสือ 6 หรือ 7 เล่ม ถือว่าเป็นส่วนเสริมของพระธรรมเอสเธอร์และพระธรรมดาเนียลและอ้างถึงเอกสารเหล่านี้ว่าเป็น “deuterocanonical” (หมายถึงการได้รับการยอมรับว่าเป็นหนังสือที่มีสิทธิอำนาจภายหลังหนังสือเล่มอื่นๆ ในพระคัมภีร์, ภายหลังการอภิปรายกันของบิดาคริสตจักรและคริสตจักรสมัยแรก); คริสเตียนโปรเตสแตนท์ส่วนใหญ่ลดคุณค่าของหนังสือ “deuterocanonical” ลงเป็นเพียงหนังสือที่เรารู้จักกันในชื่อของ อโพคริปฟา(Apocrypha) ซึ่งหมายถึงหนังสือที่ไม่ได้รวมอยู่ในพระคัมภีร์ภาษาฮีบรู และคริสเตียนจำนวนมากไม่ยอมรับสิทธิอำนาจของหนังสือเหล่านี้

     ดังนั้น คำว่า “Bible” จึงหมายถึงหนังสือ 24 เล่มของพระคัมภีร์ภาษาฮีบรู, หนังสือ 66 เล่มที่ยอมรับโดยคริสเตียนโปรเตสแตนท์ หรือหนังสือ 72 หรือ 73 เล่ม ที่ยอมรับโดยคริสตจักรโรมันคาธอลิกและออร์ธอด็อกซ์ ก็ได้ ความแตกต่างในรายละเอียดและการเรียงลำดับหนังสือระหว่างพระคัมภีร์ภาษาฮีบรู(Jewish Bible), พันธสัญญาเดิมของโรมันคาธอลิกซ์และออร์ธอด็อกซ์ตะวันออก, พันธสัญญาเดิมของโปรเตสแตนท์ ได้ให้ไว้ใน ตารางที่ 1

    
*       ในพระคัมภีร์ภาษาฮีบรู มักจะใช้คำแรกของหนังสือหรือคำสำคัญในหนังสือเล่มนั้นเป็นชื่อของหนังสือ
**      พระคัมภีร์ภาษาฮีบรูจัดหนังสือเหล่านี้ไว้ในหมวด Kethuvim
***     หนังสือเหล่านี้พบเฉพาะในพระคัมภีร์ของโรมันคาธอลิกและออร์ธอด็อกตะวันออก ซึ่งพวกเขาเรียกว่า “deuterononical books” แต่ คริสเตียนโปรเตสแตนท์เรียกว่า Apocrypha เพราะไม่มีอยู่ในพระคัมภีร์ภาษาฮีบรู
****    หนังสือเหล่านี้ไม่มีอยู่ในพระคัมภีร์ภาษาฮีบรูหรือของออร์ธอด็อกตะวันออก และถูกเรียกว่าเป็นเพียง Apocrypha โดยคริสเตียนโปรเตสแตนท์ คาธอลิกรวมหนังสือเหล่านี้ไว้ใน deuterononical books